Especialista en Oncología Médica, con subespecialización en cáncer de pulmón y neoplasias del sistema nervioso central, y Doctor en Ciencias de la Salud por la Universidad Pública de Navarra (2020). Participa activamente en ensayos clínicos, algunos de ellos como investigador principal, y fue coordinador del ensayo FER-FEN-2019-01. Durante los últimos años ha participado en diferentes proyectos de investigación básica/traslacional con financiación competitiva, dos de ellos como investigador principal, centrados en inmunoterapia del cáncer, estudio de biomarcadores, así como resistencia al tratamiento y vías moleculares. Cuenta con más de 50 publicaciones en revistas indexadas, con un h-index de 21.
World's Top 2% Scientists (Stanford University)
David Escors Murugarren doktorea Iruñean (Nafarroa) 1974an jaiotako ikertzaile espainiarra da. Biologia Zientzietako titulua lortu zuen Nafarroako Unibertsitatean, eta doktore-tesia Madrilgo Unibertsitate Autonomoan amaitu zuen 2002an. Haren tesiak gastroenteritis transmissiblearen koronabirusaren egitura eta haren genomaren kapsidazioa izan zituen ardatz.
Doktoretzaren ondoren, doktorego-ondoko prestakuntza egin zuen Marie Curie ikertzaile gisa University College London (UCL) unibertsitatean; bertan, bektore lentibiralen eta minbiziaren aurkako immunoterapian horiek duten erabileraren inguruko ikerketetan parte hartu zuen. 2013an Espainiara itzuli eta Navarrabiomed ikerketa-zentroan hasi zen lanean; bertan, immunomodulazio-taldea zuzentzen du. Escors doktorea minbiziaren aurkako immunoterapian espezializatuta dago, eta ehun artikulu, berrikuspen eta liburu-kapitulu baino gehiago argitaratu ditu. Haren ikerketa tumore solidoetarako immunoterapia berritzaileak garatzera bideratuta dago, eta SARS-CoV-2ari buruz egindako lanagatik SER Nafarroa Sariaren 5. edizioa jaso zuen, berrikuntzaren kategorian.
Eduardo Albénizek Medikuntza eta Kirurgiako titulua lortu zuen Nafarroako Unibertsitatean (1998), eta Gastroenterologiako espezializazioa (barne-mediku egoiliar gisa) Madrilgo Ramón y Cajal Ospitalean burutu zuen (1999–2003). Lan-ibilbideari dagokionez, Angersko Unibertsitate Ospitalean (Frantzia, 2003), Madrilgo San Rafael Ospitalean (2003–2004) eta Albaceteko Unibertsitate Ospitale Konplexuan (2004–2009) aritu da lanean. 2009az geroztik, gastroenterologo gisa dihardu Nafarroako Ospitale Unibertsitateko (NOU-HUN) Gastroenterologia Zerbitzuko Endoskopia Unitatean. Gainera, 2018tik aurrera, jarduera klinikoa eta ikerketa uztartu ditu, "ikerketa intentsifikatzeko" dirulaguntzei esker (denboraren % 50 ikerketara eta beste % 50 arreta klinikora bideratuz). Dirulaguntza horiei esker, Medikuntzako doktoregoa lortu zuen Nafarroako Unibertsitate Publikoan, 2021ean.
2013az geroztik, Albéniz doktoreak Digestio-endoskopiako Espainiako Elkartearen (SEED) Endoskopia bidezko Resekzioaren Talde Nazionala koordinatzen du; talde horren helburua, arlo horretan nazio eta nazioarte mailako lankidetza-ikerketa sustatzea da. 2023tik, elkarteko Batzordeko kidea eta Batzorde Zientifikoko presidentea da. Horrez gain, Gastroenterologia Zerbitzuko, Resekzio eta Digestio mugikortasunaren Nahasmenduen Tratamendu Unitateko eta HUNeko akalasiarako CSUR (Erreferentzia Zentroa) unitateko ikerketa-jarduerak koordinatzen ditu.
Bere ibilbidean zehar, egoiliarren tutore gisa aritu da, eta gaur egun hiru doktore-tesiak zuzentzen ari da. 38 ikerketa-proiektutan parte hartu du —horietako 22tan ikertzaile nagusi gisa—, eta lehia bidezko finantzaketa lortu du 10 proiektutarako (SEED, ESGE, SVNPD, MEDTECH Navarra eta ISCIII erakundeen eskutik). Era berean, Europako jarraibideak garatzen lagundu du (ESGE — Digestio-endoskopiako Europako Elkartea), Mukosaren Endoskopia-bidezko Resekzioari eta POEM (Aho-bidezko Endoskopia-miotomia) teknikaren prestakuntzari lotuta. Lan horren ondorioz, Albéniz doktoreak 90 argitalpen zientifiko baino gehiago egin ditu inpaktu handiko aldizkarietan.